چه زیباست به خاطر تو زیستن و برای تو ماندن و به پای تو سوختن و چه تلخ و غم انگیز است دور از تو بودن برای تو گریستن و به عشق و دنیای تو نرسیدن ایکاش میدانستی بدون تو و به دور از دستهای مهربانت زندگی چه نا شکیباست...!

صدای چک چک اشکهایت را از پشت دیوار زمان می شنوم و می شنوم که چه معصومانه در کنج سکوت شب برای ستاره ها ساز دلتنگی میزنی و من میشنوم هیا هوی زمانه را که تو را از پریدن و پر کشیدن باز میدارد آه ای شکوه بی پایان ای طنین شور انگیز من میشنوم . به آسمان بگو که من میشکنم ! هر آنچه تو را شکسته و میشنوم هر آنچه در سکوت تو نهفته ...

دیروز سر بر شانه های گرمت نهادم و عاشقانه زندگی را احساس کردم امروز همچنان دوستت دارم و زندگی را با امید تو اغاز می کنم فردا فراموشت نخواهم کرد زیرا به عشق پاکت قسم خورده ام

کاش میشود که زمان را به عقب بر میگشت

آن روزهای که عشقم با من بود

و مال من بود

اما...

!

بازندم

نمی دانی چه شوری در سرم بود
نمی دانی چه شوقی در پرم بود
نمی دانی چه بودم آن زمان ها
کجا روز جدایی باورم بود؟

گفتمش چاره غم دانی چیست؟
گفت: اشک از غم تو می کاهد
گفتم : افسوس ، غم از حد بگذشت
گریه هم خاطر خوش می خواهد!؟

کاش این درد که در سینه من پنهان است
آتشی می شد و می سوخت مرا
با که گویم که پس از عمری ، دوست
شیوه ی تنهای آموخت مرا

از هیاهوی واژه ها خسته ام
من سکوتم را
از اوراق سپید آموخته ام.
آیا سکوت
روشن ترین واژه ها نیست؟
همیشه در خلوت
مرگ را مجسم دیده ام
آیا مرگ
خونسردترین واژه ها نیست؟
تا چشم گشودم
از چشم زندگی افتادم.
شبی-شاید امشب-
زیر نور یک واژه خواهم نشست
نام خونسرد معشوقه ام را
بر حواس پنجگانه ام
خال خواهم کوفت
و هم زمان
پایین آخرین برگ خاطراتم
خواهم نوشت:
پایان

تو رفته ای که بی من تنها سفر کنی

من مانده ام که بی تو شب ها سحر کنم

تو رفته ای که عشق من از سر به در کنی

من مانده ام که عشق تو را تاج سر کنم

آی آدما ، آی غنچه ها ، آی کوچه ها ، تو رو خدا بگین نره

پیاده ها ، سواره ها ، مسافرای جاده ها ، تو رو خدا بگین نره

تو رو خدا بگین نره ، اگه بره ، من حرفامو به کی بگم؟

آخه من هم عاشق شدم ، داره میره من چی بگم

آهای شبا ، ستاره ها ، ترانه ها ، اگه بره ، قشنگی ها رو میبره.

آی آدما ، مسافرا ، پنجرهای کوچه ها ، تو رو خدا بگین نره

عاشق شدم ، اون می دونه ، واسه همین داره میره

اگه بره ، کی تو شبام ، شعرام رو از من می گیره؟

نرو بمون ، اگه کمم ، عاشق شدم خیلی زیاد

یادش به خیر ، چه زود گذشت ، اون اولا یادت میاد

مترسکی غریب بودم ، تنها بودم ، ساکت و بی صدا بودم

قشنگ بودی ، بچه بودم ، از آدما جدا بودم

یه حرفی موند توی دلم ، بهت بگم ، از اون روزی گفتی میرم

خواستم بگم ، دوست دارم ، دوست دارم ، دوست دارم

نه خنده ها ، نه گریه ها ، نه اونهمه ترانه ها و گلایه ها

هیچی به یادت نمیاد ، نه بوسه و نه کوچه و نه سایه ها

داره میره ، تا دوباره ، ساکن اون شبا بشم

تو باغ سرد لحظه هام ، مترسکی تنها بشم

عمر منم با رفتنت ، انگاری رو به آخره

منم می خوام عاشق بشم ، تو رو خدا بگین نره

می خواد بره ، تنها بره ، تو فکر راه سفره

آی آدما، ستاره ها، مسافرا ، تو رو خدا بگین نره

در شهر کشته‌اند کسی را شبیه من!!.

من خسته‌ام، تو خسته‌ای آیا شبیه من ؟

یک دل شکسته‌ی تنها شبیه من

حتی خودم شنیده‌ام از این کلاغ‌ها

در شهر یک نفر شده پیدا شبیه من

امروز دل نبند به مردم که می‌شود

این‌گونه روزگار تو ـ فردا ـ شبیه من

در شهر کشته‌اند کسی را شبیه من!!.

با بد اخلاقی و تندخویم ، یارم و یا فرد مورد

علاقم را از دست دادم.با این کارم این دومین

غم بزرگ زندگیم بود : یکی را ناخاسته از

دست دادم ، واین یکی یارم که بیشتر از

خودم و دیگران دوستش داشتم و دارم

با بد اخلاقی خودم از دستش دادم و

شاید دیگه به طرف من نیاد و من کامل

فرا موش کنه ، خیلی سخته واسم

فقط تونستم یک قول ازش بگیرم که

امیدوام که به اون عمل کنه انم اینکه

هروقت دستاشو واسه دعا کردن

به طرف خدا بلند میکنه ،

مرگ منو از خدا طلب کنه

عاشق که شد که یار به حالش نظر نکرد؟

ای خواجه درد نیست وگرنه طبیب هست

درد...درد...درد...

طبیب...طبیب...طبیب...

معجزه کن موسی! همه منتظرند... چرا معطلی پس؟ عصایت کجاست؟ نکند در خواب هایم جاگذاشتی اش؟ حالا چطور از این دریا رد می کنی مان؟ من می ترسم موسی! یوسف من هنوز دربند زلیخاست شاید هم زلیخا در بند یوسف من... چه می دانم! فقط مرا به کشتی نوح برسان ... دلتنگم !

خواجه دانست که من عاشقم و هیچ نگفت...

مرور می کنم خاطراتی را که هنوز ... آرامش حس قشنگی ست اما نه همیشگی اش...گاهی دلم تنگ می شود برای تمام تب و تاب هایی که... یادت هست؟امروز دلش را به دریا زد و بغضش را شکست٬آسمان را می گویم! می بارید و قطره قطره نبودنت را به یادم میاورد... می بارید و می بارید و می بارید...

خسته ام قطره قطره بشمارم باران

دوست دارم که بر این خاک ببارم باران

خسته ام از خودم و هرچه که با من مانده ست

گله دارم گله دارم گله دارم باران

ساکنین دریا پس از مدتی صدای امواج را نمی شنوند ... چه تلخ است قصه ی عادت ! گاهی دور بودن فرصت خوبی ست برای فرار از تبدیل شدن به روزمره گی ها... دلم تنگ می شود برای تمام روزهایی که...

راستی هنوز باران قطره قطره...

"چه دشوار است به پایان همه ی راه های این جهانی رسیدن!"

دوست دارم به اندزه ی پاکی قطره های اشکم

دوست دارم به اندازه اندیشیدن به تو در تنهایی

دوست دارم به اندازه سیاهی گسیرانت

دوست دارم به اندازه ی بهانه هایم برای دیدن تو

دوست دارم به اندازه ی...................

و آنگاه که به تو اندیشیدم ناگاه سکوتی در دلم شکست سکوتی که همیشه

برای داشتنش خود را از دیگران جدا می کنم برای اینکه می خواهم در خلوت

دل با تو باشم.

شرمندم کردی امشب مهربونم

چه کسي مي خواهد ،

من وتو ، ما نشود ؟!

چه کسي مي داند ،

من تنها نشود ؟!

مي سرايد اين چنگ ؛

من و تو يک دلتنگ !

يک دل تنگ دچار

از دو تا چار

نواخت

تاري هم جا انداخت

سر يک ميز نشست

آن طرف جاي تو هست

هي زد و زد با چنگ

يک دل سير آهنگ

همگي خنديدند...

همه مي رقصيدند ....

تو لبالب خنده

ناگهان يک لحظه ....

پلکش از کار افتاد !

دو سه ليوان افتاد !

جاي او خالي بود !

همه پوشالي بود

يک نفر در را بست

دل او باز شکست!

شب شد خورشيد رفت.آفتابگردان به دنبال خورشيد مي گشت،

ناگهان

يک ستاره از آسمان چشمک زد،افتابگردان سرش را پايين انداخت

و گفت

گلها هرگز خيانت نمي کنند.

زندگي خوردن و خوابيدن نيست

انتظاروهوس وديدن و ناديدن نيست

زندگي چون گل سرخي است

پرازخار و پرازبرگ و پرازعطرلطيف

زندگي فاصله آمدن و رفتن ماست

شايد آن خنده كه امروز دريغش كردي

آخرين فرصت همراهي ماست

بيشتر از آنچه که تصور ميکني دوستت دارم و

بيشتر از آنچه باور داري عاشق توهستم

بيشتر از هر عشقي بر تو عاشقم و بيشتر از هر ديوانه اي مجنون تو هستم.

عزيزم من محتاج تو هستم و بدون تو زندگي برايم مفهومي

جز تاريکي و سياهي ندارد!

دوستت دارم چونکه ميدانم تو نيز مرا دوست ميداري ،

دوستت دارم چونکه مرا باور داري و مرا لايق آن قلب پر از محبتت ميداني!

تنها آرزويم اين است که تا آخرين لحظه زندگي ام در کنارتو باشم

و جز اين از خداي خويش هيچ آرزويي را ندارم

عزيزم اين قلب کوچک و شکسته و پر از عشق من تنها هديه اي است

از طرف من به تو!

از تمام دنيا تنها همين قلب کوچک را دارم ، همين و بس!

عزيزم تا پايان با تو مي مانم چونکه تنها تو هستي که

معناي واقعي عشق را به من ابراز کردي و آموختي!

آموختي که عشق يعني تا پايان زندگي ماندن و تا پايان زندگي دوست داشتن!

عزيزم به جز تو کسي براي من دوست داشتني نيست و

به جز تو کسي لايق اين قلب بي طاقت من نيست

هر جاي دنيا که هستي بدان که در اين دنياي بزرگ

کسي هست که عاشق و ديوانه تو مي باشد !

هر جاي دنيا که هستي بدان که من به انتظار تو مي مانم تا تو را ببينم و

در آغوش خود بفشارم!

عزيزم دنيا خيلي بزرگ است ، اين دنيا پر از عاشق و معشوق است ،

پر از ليلي و مجنون است، اما همه عاشقان يک سو ،

و من و تو نيز يک سوي ديگريم!

عزيزم تو دومين قبله عبادت مني و در همه لحظه ها بعد از خدا

تو را عبادت ميکنم!

عزيزم بدون تو ،جايي در اين دنياي بزرگ ندارم ،

و تنهاتر از من ديگر تنهايي نيست!

تو همان دنياي مني عزيزم ، به هر زيبايي هاي اين دنيا که

مي نگرم تو را ميبينم .

دوستت دارم عزيزم خيلي دوستت دارم ،

آنقدر دوستت دارم که ديگر هيچگونه جاي ابرازي براي آن نيست!

مستم از اين عشق تو ، و پريشانم از غصه هاي تو و گريانم از اشکهاي تو!

با تو پر از اميدم ، و رنگ خوشبختي را خوش رنگ از گذشته مي بينم

با تو قلب من خوشبخت ترين قلب دنياست ، با تو اين دنيا برايم همان بهشت است!

عزيزم دوستت دارم … چون که در ميان اينهمه عاشقان تو

توانستي بماني با قلبم ، بسازي با احساسم و درک کني زندگي ام را !

عزيزم دوستت دارم… چون که اين قلب کوچک و پر از عشق مرا

در قلبت طلسم کرده اي و نگذاشتي هيچ کس ديگر قلب مرا از تو بگيرد !

اينبار با فرياد ، با چشمهاي گريان ، با قلبي عاشق ،

با اراده و با احساسي پرا از دوست داشتن ميگويم که

دوستت دارم تا همه عاشقان فرياد مرا بشنوند و

به من بنگرند و شرمنده شوند!

يک فرشته گفتم:برو و معشوقم که عاشقش هستم را ببوس!! فرشته رفت و وقتي برگشت ديدم چشماش اشکيه و گريه کرده!! به فرشته گفتم: معشوق مرا بوسيدي؟! فرشته گفت: نه نشد !! به فرشته گفتم:چرا؟!فرشته مهربون گفت:دو فرشته هيچ وقت همديگرو را نمي بوسن...

_{نابینا و ماه
نابینا به ماه گفت : دوستت دارم .
ماه گفت : چطوری ؟ تو که نمی بینی
نابینا گفت : چون نمی بینمت ، دوستت دارم .
ماه گفت : چرا ؟
نابینا گفت : اگر می دیدمت عاشق زیباییت می شدم ولی حالا که نمی بینمت ، عاشق خودت هستم .}

حکایت من و تو ، داستان دو بید مجنون است در هم گره خورده ، آرام گرفته در کنار برکه ای خاموش که سایه ی بلندای قامتشان آنگاه که آفتاب در بلندی ها می نوازدشان ، مرداب را می پوشاند . همان دم سرو کوهی مغرور ، آرام گرفته در بلندای کوه ، رنگ چرکین مرداب را نمی بیند . سیاهی می بیند و خاموشی ، سایه مان حاجب است بر دلمردگی های چرکین دلی به نام برکه ی دل تنگی ها.

بامدادان که پرستو ها بر باممان آرام می گیردند و آوای دلنشینشان برکه را می نوازد ، به انتظار خورشیدیم که برآید و پرتو اش به یاری پرستوها دلمردگی های برکه را آب کند .

شامگاهان این آب به بالادست می رود . آنجا که خورشید این آب پاک رانده شده از برکه ی ناپاکی ها را امان می دهد تا باران شود و ببارد و بشوید برکه را . تا مرداب ها را زنده کند

آه ای زندگی منم که هنوز
با همه پوچی از تو لبریزم
نه به فکرم که رشته پاره کنم
نه بر آنم که از تو بگریزم

همه ذرات جسم خاکی من
از تو، ای شعر گرم، در سوزند
آسمانهای صاف را مانند
که لبالب ز بادهء روزند

با هزاران جوانه می خواند
بوتهء نسترن سرود ترا
هر نسیمی که می وزد در باغ
می رساند به او درود ترا

من ترا در تو جستجو کردم
نه در آن خوابهای رویایی
در دو دست تو سخت کاویدم
پر شدم، پر شدم، ز زیبائی

پر شدم از ترانه های سیاه
پر شدم از ترانه های سپید
از هزاران شراره های نیاز
از هزاران جرقه های امید

حیف از آن روزها که من با خشم
به تو چون دشمنی نظر کردم
پوچ پنداشتم فریب ترا
ز تو ماندم، ترا هدر کردم

غافل از آن که تو بجائی و من
همچو آبی روان که در گذرم
گمشده در غبار شوم زوال
ره تاریک مرگ می سپرم

آه، ای زندگی من آینه ام
از تو چشمم پر از نگاه شود
ورنه گر مرگ من بنگرد در من
روی آئینه ام سیاه شود

عاشقم، عاشق ستارهء صبح
عاشق ابرهای سرگردان
عاشق روزهای بارانی
عاشق هر چه نام تست بر آن

می مکم با وجود تشنهء خویش
خون سوزان لحظه های ترا
آنچنان از تو کام می گیرم
تا بخشم آورم خدای ترا!

من از صاعقه ها زاده شدم

و تو که عشق منی

باید مثل چراغ ها زندگی کنی

جهان

ادامه مطلب را ببینید حتمأ

و ای کاش تو در کنارم بودی ، باورم نمیشود رفته ای و بار سفر را بسته ای ، دلم

بدجور برای تو تنگ است ... باورم نمیشود که رفته ای....

سازنده ترین کلمه((گذشت)) است...آن را تمرین کن

پرمعنی ترین کلمه((ما)) است...آن را به کار بر

عمیق ترین کلمه((عشق)) است...به آن ارج بده

بی رحم ترین کلمه(( تنفر)) است...با آن بازی نکن

خودخواهانه ترین کلمه((من)) است...از آن حذر کن

نا پایدارترین کلمه((خشم)) است...آن را فرو بر

بازدارنده ترین کلمه((ترس)) است...با آن مقابله کن

با نشاط ترین کلمه ((کار)) است...به آن بپرداز

پوچ ترین کلمه((طمع)) است...آن را بکش

سازنده ترین کلمه((صبر)) است...برای داشتنش دعا کن

روشن ترین کلمه((امید)) است...به آن امیدوار باش

ضعیف ترین کلمه((حسرت)) است...آن را نخور

تواناترین کلمه((دانش)) است...آن را فرا گیر

محکم ترین کلمه ((پشتکار)) است...آن را داشته باش

سمی ترین کلمه((شانس)) است...به امید آن نباش

لطیف ترین کلمه((لبخند)) است...آن را حفظ کن

ضروری ترین کلمه((تفاهم)) است...آن را ایجاد کن

سالم ترین کلمه((سلامتی)) است...به آن اهمیت بده

اصلی ترین کلمه((اعتماد)) است...به آن اعتماد کن

دوستانه ترین کلمه((رفاقت)) است...از آن سو استفاده نکن

زیباترین کلمه((راستی)) است...با آن روراست باش

زشت ترین کلمه((تمسخر)) است... دوست داری با تو چنین شود؟؟

موقر ترین کلمه((احترام)) است...برایش ارزش قایل شو

آرامترین کلمه((آرامش)) است...به آن برس

عاقلانه ترین کلمه((احتیاط )) است...حواست را جمع کن

دست و پا گیر ترین کلمه((محدودیت)) است...اجازه نده مانع پیشرفتت شود

سخت ترین کلمه ((غیر ممکن)) است...وجود ندارد

مخرب ترین کلمه((شتابزدگی)) است...مواظب پلهای پشت سرت باش

تاریک ترین کلمه((نادانی)) است...آن را با نور علم روشن کن

کشنده ترین کلمه((اضطراب)) است...آن را نادیده بگیر

صبور ترین کلمه((انتظار)) است...منتظرش بمان

با ارزش ترین کلمه((بخشش)) است...سعی خود را بکن

قشنگ ترین کلمه((خوشرویی)) است...راز زیبایی در آن نهفته است

رسا ترین کلمه((وفاداری)) است...بدان که جمع همیشه بهتر از یک فرد بودن است

محرک ترین کلمه((هدفمندی)) است...زندگی بدون آن پوچ است

و هدفمند ترین کلمه((موفقیت)) است...پس پیش به سوی آن

شنديم مي خواي بري باز من و تنها بذاري هرچي ياد و خاطره ست پشت دلت جا بذاري شنيدم گفتي نگاهش واسه چشمام عاديه هر چيزي حدي داره محبتاش زياديه شنيدم يه مدتي مي خواي ازم دوري كني اينه رسمش كه با اين ديوونه اينجوري كني شنيدم همين روزا بازم مي خواي بري سفر بسلامت ! عزيزم اما همينجور بي خبر شنديم خسته شدي از بازياي سرنوشت نكنه اينبار ديگه بي من مي خواي بري بهشت شنيدم گفتي كه سرنوشتمون دست خداست اما تو خوب مي دوني حسابت از همه جداست شن

من شکوفايي گل هاي اميدم را در روياها مي بينم، و ندايي که به من مي گويد: گر چه شب تاريک است ، دل قوي دار ، سحرنزديک است ....

اگه يه روز بغض گلوت رو فشرد بهت قول نمي دم که مي خندونمت ولي مي تونم باهات گريه کنم اگه يه روز نخواستي به حرفاي کسي گوش کني بهم بگو ... قول مي دم که خيلي ساکت باشم اگه يه روز خواستي در بري حتما خبرم کن قول نمي دم که ازت بخوام بموني اما مي تونم باهات بمونم اگه يه روز سراغم رو گرفتي و خبري از من نشد سري بهم بزن احتمالا بهت احتياج دارم .

تو در من آن تب گرمي كه آبم ميكند كم كم, نگاهت نيز چون مستي خرابم ميكند كم كم, منم آن كهنه ديواري به جا از قلعه هاي سنگ كه باد و آفتاب آخر خرابم ميكند كم كم.

تو ومن باهم ميشيم ما مابا هم ميشيم يه دريا عشق ما عشق زميني تپشش خيلي قديمي دريا طوفانش زياده اما قلبم طاقت دوري نداره تو بيا بامن يكي شو تا باز آسمون بباره ابر آسمون تو شبها جلوي ماهو مي گيره اما باز از پشت ابرا مهتابو دلم مي بينه نور مهتاب يه اميده واسه ديدنت دوباره ديدن دوباره تو روح تازه ي بهاره تو برام يه آشيونه توبرام يه تكيه گاهي تو عروس شهر عشقي .

آنکس که مي گفت دوستم دارد عاشقي نبود که به شوق من آمده باشد رهگذري بود که روي برگهاي خشک پاييزي راه مي رفت صداي خش خش برگها همان آوازي بود که من گمان مي کردم ميگويد: دوستت دارم .

اگر دنياي ما دنياي سنگ است بدان سنگيني سنگ هم قشنگ است اگر دنياي ما دنياي درد است بدان عاشق شدن از بهر رنج است اگر عاشق شدن پس يک گناه است دل عاشق شکستن صد گناه است .

امروز فهميدم که زندگي خراب است آروز سراب است امروز فهميدم که گل ها هم مي توانند سنگدل باشند وشمع ها هم يم توانند بال و پر پروانه ها را در خود بسوزانند اره همه ميتونند اينطوري باشن.

سعي کن هميشه تنها باشي چون تنها به دنيا آمده اي و تنها مي ميري بگذار عظمت عشق را هيچ گاه درک نکني چون آنقدر عظيم است که تو را در زندگي نابود مي کند اما اگر عاشق شدي... فقط يک نفر را دوست بدار بخند،گريه کن و قدم بردار تنها براي يک نفر!

بي تو يك روز در اين فاصله ها خواهم مرد مثل يك بيت ته قافيـــــه ها خواهم مــــــــرد تـــــو كه رفتي همه ثانيه هـــا سايه شدنـــد سايه در سايه آن ثانيه ها خـــواهم مــــــرد شعله هــا بي تو زبـــي رنگي دريــــا گفـتند موج در موج در اين خاطره ها خواهم مرد گـــــم شدم در قـــدم دوري چشمان بهــــــار بي تو يك روز در اين فاصله ها خواهم مرد!

مي دوني چرا وقتي ميخواي بري تو رويا چشمهات رو ميبندي؟؟؟؟ وقتي ميخواي گريه کني چشمهات رو ميبندي؟؟؟ وقتي ميخواي کسي رو ببوسي چشمهات رو ميبندي؟؟؟؟.... چون قشنگ ترين چيز هاي اين دنيا قابل ديدن نيست.

دور دست قويي پريده بي گاه از خواب شويد غبار نيل ز بال و پر سپيد لبهاي جويبار لبريز موج زمزمه در بستر سپيد در هم دويده سايه و روشن لغزان ميان خرمن دوده شبتاب مي فروزد در آذر سپيد همپاي رقص نازك ني زار مرداب مي گشايد چشم تر سپيد خطي ز نور روي سياهي است گويي بر آبنوس درخشد زر سپيد ديوار سايه ها شده ويران دست نگاه درافق دور كاخي بلند ساخته با مرمر سپيد .

روي تخته سنگي نوشته شده بود:اگر جواني عاشق شد چه كند؟ من هم زير آن نوشتم:بايد صبر كند براي بار دوم كه از آنجا گذر كردم زير نوشته ي من كسي نوشته بود:اگر صبر نداشته باشد چه كند؟من هم با بي حوصلگي نوشتم:بميرد بهتراست، براي بار سوم كه از آنجا عبور مي كردم.انتظار داشتم زير نوشته من نوشته اي باشد.اما زير تخته سنگ جواني را مرده يافتم.

ازمعلم ديني پرسيدند عشق چيست؟ گفت: حرام است از معلم هندسه پرسيدند عشق چيست؟ گفت:نقطه اي که حول محور نقطة قلب جوان ميگردد از معلم تاريخ پرسيدند عشق چيست؟گفت:سقوط سلسله ي قلب جوان است. از معلم زبان پرسيدند عشق چيست؟؟ گفت:همپاي love . از معلم ادبيات پرسيدند عشق چيست؟؟ گفت:محبت الهيات است.

اگر باران بودم انقدر مي باريدم تا غبار غم را از دلت پاک کنم ..اگر اشک بودم مثل باران بهاري به پايت مي گريستم ..اگر گل بودم شاخه اي از وجودم را تقديم وجود عزيزت ميکردم ..اگر عشق بودم اهنگ دوست داشتن را برايت مينواختم ..ولي افسوس که نه بارانم ..نه اشک ..نه گل و نه عشق.. اما هر چه هستم دوستت دارم...

تفاوتهاي خون و اشک 1.خون قرمزه رنگه عشقه ، اشک بيرنگه درد عشقه . 2.خون وقتي مياد بيرون ميسوزه اما اشک اول ميسوزه بعد بيرون مياد. 3.خون مال زخم جسمه ولي اشک مال زخم روحه. 4.جاي زخم خون خوب ميشه ولي مال اشک خوب نميشه. 5.خون هميشه مال درد و غمه ولي اشک بعضي وقتا مال خوشحاليه. 6.جلوي خون و ميشه گرفت ولي اشک رو نه! 7.از جاري شدن خون، کسي خجالت نميکشه اما بعضيا از اينکه اشک بريزن خجالت ميکشن .

آنگاه كه غرور كسي را له مي كني آن گا كه كاخ آرزوهاي كسي را ويران مي كني آنگاه كه شمع اميد كسي را خاموش مي كني آن گاه كه بنده اي را ناديده مي انگاري آنگاه كه حتي گوشت را مي بندي تا صداي خرد شدن غرورش را نشنوي آنگاه كه خدا را مي بيني و بنده خدا را ناديده مي انگاري مي خواهم بدانم دستانت را به سوي كدام آسمان دراز مي كني تا براي خوشبختي خودت دعا كني ؟ به سوي كدام قبله نماز مي گذاري كه ديگران نگذارده اند؟

نميخوام به جزمن دوست دار ديگري باشي نميخواهم براي لحظه اي حتي به فكر ديگري باشي نميخواهم صفاي خنده ات را ديگري ببيند نميخواهم كسي نامش،برلبهاي توبنشيند نميخواهم به غيرازمن بگيرد دست تودستي نميخواهم كسي يارت شوددرراه اين هستي.

گريه کردم تا بدوني زندگي بي غم نميشه ، اگه دستم بگيري از غرورت کم نميشه ، ساکت و صبور و عاشق وقتي حوصله نداري پيش حرفاي دل من حرف عشق و کم مياري لحظه هام تلخ و حقيرن وقتي قهري با دل من کاش چشات يه جاده ميزد از دل تو تا دل من **** چقدر عجيبه که تا مريض نشي کسي برات گل نمي ياره تا گريه نکني کسي نوازشت نمي کنه تا فرياد نکشي کسي به طرفت بر نمي گرده تا قصد رفتن نکني کسي به ديدنت نمي ياد و تا وقتي نميري کسي تورو نمي بخشه.

آتش عشق تو ما را جان بسر کرد*مرا با کوله بار عاطفه بي خانه مان کرد*مرا آتش زدو بر دودمان داد*تو را آورد و مارا بي امان کرد*تو را با خطي از گلهاي وحشي* بروي قلب ما خطاطي کرد*بکوبيدوبکوبيدو مرا با اسم تو حکاکي کرد*ندانست که مرا با بوي تو مستانه تر کرد*تو اکنون دلبرم هستي در اين قلب*که هر دارم از اسم تو دارم*چه خوش حک کرد ان اتش جانم*بکرد خاکستر اين قلب مرا, گل باز اورد .

آنگاه كه غرور كسي را له مي كني آن گا كه كاخ آرزوهاي كسي را ويران مي كني آنگاه كه شمع اميد كسي را خاموش مي كني آن گاه كه بنده اي را ناديده مي انگاري آنگاه كه حتي گوشت را مي بندي تا صداي خرد شدن غرورش را نشنوي آنگاه كه خدا را مي بيني و بنده خدا را ناديده مي انگاري مي خواهم بدانم دستانت را به سوي كدام آسمان دراز مي كني تا براي خوشبختي خودت دعا كني ؟ به سوي كدام قبله نماز مي گذاري كه ديگران نگذارده اند؟

اولين كسي كه عاشقش ميشي دلتو ميشكونه و ميره . دومين كسي رو كه مياي دوست داشته باشي و از تجربه قبلي استفاده كني دلتو بدتر ميشكنه و ميزاره ميره . بعدش ديگه هيچ چيز واست مهم نيست و از اين به بعد ميشي اون آدمي كه هيچ وقت نبودي . ديگه دوست دارم واست رنگي نداره .. و اگه يه آدم خوب باهات دوست بشه تو دلشو ميشكوني كه انتقام خودتو ازش بگيري و اون ميره با يكي ديگه ...... اينطوريه كه دل همه آدما ميشکنه .

ما آدم ها چه راحت دلمان خوش مي شود مثل کودکاني که هنوز نمي فهمند ما اشرف مخلوقات عالم هستيم و چقدر خوش به حالمان مي شود ما خيلي خوبيم ... ! و من دلم خوش است به نوشتن همين چند جمله و اين است پايان سايه روشن ...

خوشبختي نامه اي نيست که يه روز يه نامه رسون آن را به دست هاي منتظر تو برسونه . خوشبختي ساختن يه عروسک از يه تکه خميره به همين راحتي . ققط يادت باشه جنس اون خمير بايد از عشق باشه.

آموخته ام كه هميشه كسي هست كه به ما احتياج دارد آموخته ام كه هيچ وقت هيچ وقت قضاوت نكنم آموخته ام كه انسان هاي بزرگ هم اشتباه مي كنند آموخته ام كه به انسان ها مانند سكوي پرتاب نگاه نكنم آموخته ام كه هرگاه كه ترسيده ام ،شكست خورده ام آموخته ام كه غرور انسان ها را هرگز نشكنم آموخته ام كه هرگزكسي كه به من وابسته نبود وابسته كسي نباشم .

خدايا شكرت كه غم را آفريدي ، درد را آفريدي ، دلتنگي را آفريدي ، اشك را آفريدي چرا كه اگر هميشه مي خنديدم و شاد بودم تو را از خاطر مي بردم اين واقعيت است ؛ من انقدر نمك نشناس هستم كه تنها تو را در غم هايم صدا مي كنم چرا كه شانه هايم توان تحملشان را ندارد .

بنوش به سلامتي هر چي عاشقه - به سلامتي سه كس : غريب ، تنها ، بي كس - به سلامتي گاو چون كه نگفت من ، گفت ما - به سلامتي كرم خاكي ، به خاطر خاكي بودنش - به سلامتي خيار به خاطر اينكه يار داره - به سلامتي شلغم به خاطر اينكه غم داره به سلامتي كلاغ ، هر چند كه سياهه ولي عوضش يه رنگه به سلامتي ديوار كه هر مرد و نامردي بهش تكيه مي كنن -به سلامتي سيگار که تا آخرش به پات ميسوزه آخرش هم زير پات له ميشه.

آبي تر از آنيم كه بي رنگ بميريم از شيشه نبوديم كه با سنگ بميريم تقصير كسي نيست كه اينگونه غريبيم شايد كه خدا خواست كه دلتنگ بميريم.

ميتونم يه چيزي رو بهت بگم؟مطمئن باش از ته قلبم ميگم.هميشه از خدا ميخواستم که تو زندگي يه همراه خوب بهم بده.همراهي که هميشه کنارم باشه و من بتونم به راحتي باهاش ارتباط بر قرار کنم.خدا يکي رو بهم داد.همراه من نوکياست مال تو چيه؟

عرض سلام به بلندي بيل به محکمي کلنگ به سرعت فرقون به تيز شاقول به انعطاف پذيري طناب به لبريزي دوغاب به سفيدي گچ به صافي ماله به قشنگي چکمه به وسعت بشکه به معرفت عمله به قدرت کارگر .

کار دنیا خنده داره کار دنیا وارونه است* *خشک و تر حالیش نمی شه یه جورایی دیوونه است* *تا جوونی حتّی یک لقمه هم نون نداری* *یه روزی نون میده که دیگه دندون نداری* *دنبال نون دوئیدن کفش پاره کردنه* *امون از قسمت بد که وبال گردنه* *دنیای ما پُر از باید و نبایده* *حساباش فقط روی احتمال و شایده*

بهش لبخند زدم و گفتم: «آره مي‌دونم. فكر خوبيه.من هم خيلي تنهام». يه روز ديگه بهم گفت: «مي‌خوام تا ابدباهات بمونم؛ آخه مي‌دوني؟ من اينجا خيلي تنهام».

بهش لبخند زدم و گفتم: «آره مي‌دونم. فكر خوبيه.من هم خيلي تنهام».يه روز ديگه گفت: «مي‌خوام برم يه جاي دور، جايي كه هيچ مزاحمي نباشه. بعد كه همه چيز روبراه شد تو هم بيا. آخه مي‌دوني؟ من اينجا خيلي تنهام».

بهش لبخند زدم و گفتم: «آره مي‌دونم.فكر خوبيه. من هم خيلي تنهام». يه روز تو نامه‌ش نوشت: «من اينجا يه دوست پيدا كردم. آخه مي‌دوني؟من اينجا خيلي تنهام».

براش يه لبخند كشيدم وزيرش نوشتم: «آره مي‌دونم. فكر خوبيه.من هم خيلي تنهام». يه روز يه نامه نوشت و توش نوشت: «من قراره اينجا با اين دوستم تا ابد زندگي كنم. آخه مي‌دوني؟ من اينجا خيلي تنهام». براش يه لبخند كشيدم و زيرش نوشتم: «آره مي‌دونم. فكر خوبيه.من هم خيلي تنهام».حالا ديگه اون تنها نيست و من از اين بابت خيلي خوشحالم و چيزي که بيشتر خوشحالم مي کنه اينه که نمي دونه من هنوز هم خيلي تنهام...

چشم من
تنها ستاره ایست
در سراب زندگی

اگر اینبار
رهایم کنی
به سفر می اندیشم و
به جاده و رد پاهای خود

اما اگر تو بیایی
در آغوش تنهایی و غم من
خواب خدا و بهشت و
آزادی را
به تو خواهم بخشید
بگو به کدامین سو می روی؟